Ο Μάρτυς Δημήτριος – Αρχιεπ. Χριστόδουλος

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος 26 Οκτ. 2003 Στρατία συνεχής και ακατάπαυστος είναι ο βίος του χριστιανού επάνω εις την γην αυτήν. Μία στρατία της οποία τα όπλα είναι βεβαίως πνευματικά, ο δε πόλεμος είναι αόρατος πόλεμος. Ένας πόλεμος και μία στρατία η οποία δεν γνωρίζει εκεχειρίαν, δεν γνωρίζει ανακωχήν, διότι όπως γράφει ο Απ. Παύλος οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις (Εφ. στ΄ 12). Σ’ αυτή την στρατία ο κάθε βαπτισμένος χριστιανός είναι υποχρεωμένος να λάβει μέρος. Γι’ αυτό και σήμερα, μνήμη του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, που προείρχετο από τους στρατιωτικούς αγίους της Εκκλησίας μας, που ήτο αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, η Εκκλησία λαμβάνει την αφορμή και την ευκαιρία να μας ομιλήσει ακριβώς γι’ αυτή την στρατία και για τις υποχρεώσεις τις οποίες έχουμε απέναντι του στρατολογήσαντος ημάς μεγάλου και άκρου Αρχηγού και τελειωτού της Πίστεώς μας του Ιησού Χριστού. Αγαπητοί μου. Το να κακοπαθήσουμε για την πίστη μας σημαίνει να αγωνιστούμε για αυτήν σημαίνει να γίνουμε ομολογηταί και μάρτυρες Ιησού Χριστού. Και χρειάζεται αυτό να το τονίσουμε όλως ιδιαιτέρως σήμερα, ημέρα κατά την οποία ,μνημονεύουμε τις θυσίες των προγόνων μας, προκειμένου να διαφυλάξουν ακέραιη την πατρίδα και να χαρίσουν εις τον λαόν μας την ελευθερία και την ανεξαρτησία. Δεν έγιναν αυτά χωρίς θυσίες δεν έγιναν αυτά χωρίς αίματα, δεν έγιναν χωρίς κόπους και κινδύνους πολλούς. Ουαί και αλλοίμονο να περίμενε κανείς να του χαρίσουν την ελευθερία του, αν περίμενε κανείς να του δώσουν χάρισμα τα αγαθά τα οποία του είναι απαραίτητα για να ζει άνετα στη ζωή του. Τότε διαπαντός θα ήμασταν δούλοι και διαπαντός θα είχαμε πάνω από το κεφάλι μας τύραννο, ο οποίος θα μας αφαιρούσε και την αξιοπρέπειά μας και τον τρόπο της σκέψεώς μας, και τη λειτουργία του νοός μας. Αλλά όχι. Χρειάζεται να παραδειγματιζόμαστε. Ζούμε σήμερα σε μία εποχή ποικίλων και γενικοτέρων αναθεωρήσεων. Αναθεωρούνται πολλά πράγματα εξ΄ εκείνων τα οποία μέχρι προχθές εθεωρούντο αυτονόητα. Αλλά αυτές οι αναθεωρήσεις πολλές φορές οι οποίες έχουν το επίπλαστον ένδυμα της προοδευτικότητας, ουσιαστικά είναι οπισθοδρόμησις, είναι φτώχεια πνευματική, είναι αφαίρεσις των ερεισμάτων του πνεύματος με τα οποία κάθε λαός, αλλά ιδιαίτερα και ο δικός μας λαός εβάδισε τον ανάντη δρόμο των πεπρωμένων του, μέσα εις την ιστορίαν.

Υπόλοιπες Αναρτήσεις

Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς

▶Ο Θεός ως πνεύμα είναι ασώματος, και κάτι ασώματο δε βρίσκεται σε έναν ορισμένο τόπο, ούτε περικλείεται σε τοπικά όρια. Ως ασώματος δεν είναι πουθενά,

Περισσοτερα »